Ev kelimesinin kökeni ve anlamlarI


Sitemizde ev ile alakalı herşeye değinmeye çalışacağız. İlk olarak ev kelimesinin etimolojik kökeni üzerinde duracağız.
Ev kelimesi Eski Türkçede eb şeklindedir. Sondaki b sesi zaman içinde v'ye dönüşmüştür. b~v, b~f değişimi Türkçenin diğer kelimelerinde de vardır. Örneğin; öbke>>Öfke, bar>>var...
Eb, Göktürk (Orhun) Kitabelerinde be, eb, sesini karşılayan bir harftir ve çadıra benzer. Çadır, Türklerin anayurttaki evidir. Yanda görüyorsunuz.
Eve benzeyen şekillerin alfabelerde kullanılması sadece Türklere özgü değildir. Latin alfabesindeki bugün de kullanılan büyük B harfi (Beta) iki odalı bir evin planıdır.

Ev kelimesinin anlamları


TDK'ya göre ev kelimesinin dört anlamı vardır. Dördüncü anlamı olan "soy, nesil" eskimiştir ve günümüzde kullanılmaz. Ev kelimesinin diğer üç anlamı şöyle:
1 . Yalnız bir ailenin oturabileceği biçimde yapılmış yapı.
2 . Bir kimsenin veya ailenin içinde yaşadığı yer, konut, hane:
"Ana oğul, yeni kiraladıkları eve bir pazar günü taşındılar."- N. Cumalı.
3 . mecaz Aile:
"Evine bağlı bir adam."- .
Sonraki zamanlarda ev kelimesinin kültür ve edebiyattaki yeri üzerinde duracağız. Sırada ev ile ilgili atasözleri ve ev şiirleri var.
22 Mayıs 2009 Cuma

Hiç yorum yok: